We zijn los!!

Wat is afscheid nemen toch een raar fenomeen; je weet dat het gaat gebeuren maar als het dan eindelijk zover is grijpt het je toch aan. " You don't know what you've got untill it is gone" is niet voor niets een veelgebruikt cliche. Wat gaf het een warm gevoel iedereen in Rotterdam te zien staan. Zo'n middag vliegt voorbij en 's avonds in je bed bedenk je je wie je nog had willen spreken en wie je in de chaos vergeten bent dag te zeggen. Dank jullie allemaal voor alle lieve dingen die we gekregen hebben, onze zorgen worden vanaf nu door worry poppetjes overgenomen en Robin en Pieter slapen met een gelukssteen onder hun kussen. Onze boeken voorraad is aangevuld en gelukkig hoeven we zelfs Osman en meneer Tromp; "anders nog iets lekkers mevrouw" niet te missen. We hebben ons eerst op een rustdag in Rotterdam getrakteerd. Uitgeslapen, broodjes gehaald en koffie gedronken 's middags zijn we tot Imme's vreugde met de tram Rotterdam ingeweest. Zondag gooiden we voor het eerst de trossen los met als bestemming Breskens. Helaas stond er nauwelijks wind en werd het dus een weinig spectaculaire tocht met veel motorgeweld en op het laatst een beetje zeilen. Op zich een comfortabel begin. Kralen rijgen op volle zee komt niet elke dag voor. Deze week zijn we landrotten in Blankenberge. De laatste werkzaamheden aan de Hartbeat vinden nu plaats en om de werkmannen de ruimte te geven en zelf wat bij te slapen hebben we besloten ons tot vrijdag in te checken in het Beach Palace hotel in Blankenberge. Als alles volgens planning verloopt zetten we zaterdag koers richting Guernsey.