Het is bijvoorbeeld helemaal in om je onderbroek onder je zwembroek aan te trekken. Deze laatste moet laag op de heupen hangen zodat de band van de boxer goed in beeld is, wel van een fatsoenlijk merk natuurlijk, een eenvoudige WE of degelijke Sloggie is not done. Verder doet de muts, ja je leest het goed, muts, het goed op het strand. Waarschijnlijk met als belangrijkste verdienste de lange surf manen in bedwang te houden. Je begrijpt we keken onze ogen uit en voelden ons lekker burgerlijk.
Verder brengen we een bliksem bezoek aan Lissabon. Dankzij Sergio, een kennis van Sjors en inwoner van de stad, zijn we in staat in korte tijd veel te zien. Erg leerzaam en leuk. Lissabon is prachtig en onze tijd beperkt dus beloven we ons hier samen nog eens naar terug te keren.
Na twee weken niet gezeild te hebben begint het weer te kriebelen en kiezen we het ruime sop.
Via twee gaten in de weg; Sesimbra en Sines ronden we Cabo de Sao Vincent, het puntje van Portugal, en zijn we eindelijk in warmer water. We meren af in Porti mao.

De haven is onderdeel van een luxe vakantie resort en we liggen aan de V.I.P. kade pal voor het restaurant. Je ziet we vallen van het ene uiterste in het andere.
In Porti Mao ontmoeten we de bemanning van de Roxanne. Boris is een vervent waterskiƫr en hij brengt de jongens de kneepjes van het waterski vak bij en voor het eerst zoeven de mannen over het water. Ook de grotere kinderen van beide schepen genieten volop. Maar wie misschien nog wel het meeste geniet is Elske want onder de bemanning van de Roxanne bevindt zich de zes jarige Boaz met wie zij eindeloos kan spelen we zien en wat veel uitzonderlijker is, horen haar niet meer.
Vrijdag 14 september verlaten we Porti Mao en zetten we koers naar Villa Moura.




Voordat we wegvaren duikt Jan een frisbee van de bodem



Geen opmerkingen:
Een reactie posten