Afrika

Bij binnenkomst in Ceuta klinkt de karakterestieke toeter van de Roxanne. De kinderen veren enthousiast op. Vrienden in de haven! Zij blijken hier al een kleine week te liggen en kunnen ons alle do's en don'ts bij de marokkaanse douane vertellen. Ceuta is nog geen Marokko maar een spaanse enclave. Met inklaren hebben we nu dus nog niets te maken. Wel als we met een auto de grens over willen. En dat willen we. Tetouan en Chefcouan schijnen zeer de moeite waard te zijn. Sjors was hier al eerder geweest en hij was zo lief en verstandig ons voor te stellen Imme met hem thuis te laten omdat je weinig begint met een tweejarige peuter en buggy in een medina of soek (markt).
De enige auto die te huur was was een grote witte bestelbus met in koeie letters rent a car erop geschreven. Er had net zo goed rijk en onnozel op kunnen staan. Met open ogen trapten we in alle valkuilen die de "regelaars"bij de douane voor ons hadden gezet. Mensen bieden zich aan om een douane briefje voor je te halen, dit moet vervolgens, uiteraard met zijn hulp, ingevuld worden en hier vraagt hij natuurlijk een vorstelijke vergoeding voor. Verder en heeft hij ook "good money"voor de captain nodig. Wie dit ook moge zijn. Bij de administratiepost waar de stempels voor in de paspoorten gehaald moesten worden bleken alle briefjes nep en konden we van voren af aan beginnen. Dertig euro armer en een stuk wijzer rijden we een uur later Marokko in.
In de medina van Tetouan waan je je eeuwen terug in de tijd. Je verdwaalt in een wir war van hele smalle straatjes met honderden hele kleine winkeltjes, kappers en ambachts ateliers. Allerlei geuren dringen zich aan je op. Van versgebakken koekjes tot gemalen kruiden tot de vaak wel zeer overheersende lijflucht van sommige mensen. Maar dat is nog niks vergeleken bij de soek. Dit is de markt en hier verkopen ze allerlei etenswaren. Fruit, groente kruiden en brood maar ook verse? vis, vlees en levende kippen. Al het lekvocht van het vlees en de vis verzamelt zich een goot die in het midden van de straatjes loopt. Schapenvlees en koppen, koeienpensen en halve tonijnen liggen de hele dag ongekoeld in de zon. Je kan je waarschijnlijk wel een voorstelling maken van de allesoverheersende lucht die op deze markt hangt.
Onze kinderen en ook Boaz die we hadden meegenomen, zijn de attractie van de markt. Er komen hier weinig touristen en iedereen wil de kinderen even bekijken en aanraken. Het is nooit vervelend en de mensen zijn bijzonder aardig.