Na anderhalve maand uit de lucht geweest te zijn hier dan eindelijk een nieuwe update.
Het verhaal over de oversteek en de periode daarna zal ik jullie schuldig blijven. Ik had een mooi stuk geschreven, maar helaas is er vlak voor oud en nieuw ingebroken en zijn onder andere onze twee laptops gestolen...
De emotionele schade was nog veel groter dan de materiele. Op die laptops en de externe harde schijf stond niet alleen al het beeldmateriaal van het afgelopen half jaar, maar ook de nog niet geplaatste verhalen. Gelukkig bleek na een slapeloze nacht dat Sjors een back-up van de foto's en films heeft, maar de teksten ben ik kwijt.
Het is een heel unheimisch gevoel te weten dat er iemand in ons schip geweest is terwijl onze vier kinderen er vlak naast lagen te slapen. De omgeving is ineens iets minder paradijselijk.
Een verhaal opnieuw schrijven kan ik niet, maar ik vond de oversteek toch te speciaal om die helemaal onvermeld te laten. Daarom een paar steekwoorden:
Voorbereiding, spannend, twijfel, oneindig veel zee, Sinterklaas, vertrouwen, zelfgevangen vis op barbecue, disco aan dek, lekker eten, vliegende vissen, spelletjes, speeltuin in ons bed, eindeloze sterrenhemel, tijdloos, vier wereldkinderen met twee trotse ouders, kortom een ervaring om nooit te vergeten.
En toen waren we in St. Lucia, waarna het oude jaar eindigde en het nieuwe jaar stroef begon. Naast de inbraak had Pieter een onsteking aan zijn grote teen en toen we Martinique binnen liepen bleek de motorkamer half onder water te staan. De schade aan de elektrische systemen in de motorkamer is enorm en dit zal ons, lees Jan, weer vele uren klussen op gaan leveren. Niet wat je hoopt als je denkt dat het grote genieten is aangebroken.
Gelukkig zijn er ook positieve wapenfeiten te melden: Robin, Pieter en ik hebben ons Paddi duikbrevet gehaald en Imme is zindelijk. Imme had van Cees en Renee in Spanje al een potje gekregen en na maanden van ondeugdelijk gebruik doet Imme eindelijk op het potje waar het voor bedoeld is, namelijk plassen en poepen.
Na bijna een maand op St. Lucia, zijn we nu eindelijk weer onderweg. Het is heerlijk om weer te zeilen en ons weer te laten verassen door nieuwe kusten en mensen. Vandaag gaan we naar Wallilabou bay op St. Vincent. Deze baai is gebruikt voor de opnames van Pirates of the Caribbean, en veel van de gebruikte filmset is nog in tact. Reuze voor de jongens natuurlijk.
Moeder Magda is 7 januari aan boord gekomen en ze heeft vandaag haar zeedoop. Ze weert zich kranig en met 9,5 knoop spuiten we naar St.Vincent.
Het verhaal over de oversteek en de periode daarna zal ik jullie schuldig blijven. Ik had een mooi stuk geschreven, maar helaas is er vlak voor oud en nieuw ingebroken en zijn onder andere onze twee laptops gestolen...
De emotionele schade was nog veel groter dan de materiele. Op die laptops en de externe harde schijf stond niet alleen al het beeldmateriaal van het afgelopen half jaar, maar ook de nog niet geplaatste verhalen. Gelukkig bleek na een slapeloze nacht dat Sjors een back-up van de foto's en films heeft, maar de teksten ben ik kwijt.
Het is een heel unheimisch gevoel te weten dat er iemand in ons schip geweest is terwijl onze vier kinderen er vlak naast lagen te slapen. De omgeving is ineens iets minder paradijselijk.
Een verhaal opnieuw schrijven kan ik niet, maar ik vond de oversteek toch te speciaal om die helemaal onvermeld te laten. Daarom een paar steekwoorden:
Voorbereiding, spannend, twijfel, oneindig veel zee, Sinterklaas, vertrouwen, zelfgevangen vis op barbecue, disco aan dek, lekker eten, vliegende vissen, spelletjes, speeltuin in ons bed, eindeloze sterrenhemel, tijdloos, vier wereldkinderen met twee trotse ouders, kortom een ervaring om nooit te vergeten.
En toen waren we in St. Lucia, waarna het oude jaar eindigde en het nieuwe jaar stroef begon. Naast de inbraak had Pieter een onsteking aan zijn grote teen en toen we Martinique binnen liepen bleek de motorkamer half onder water te staan. De schade aan de elektrische systemen in de motorkamer is enorm en dit zal ons, lees Jan, weer vele uren klussen op gaan leveren. Niet wat je hoopt als je denkt dat het grote genieten is aangebroken.
Gelukkig zijn er ook positieve wapenfeiten te melden: Robin, Pieter en ik hebben ons Paddi duikbrevet gehaald en Imme is zindelijk. Imme had van Cees en Renee in Spanje al een potje gekregen en na maanden van ondeugdelijk gebruik doet Imme eindelijk op het potje waar het voor bedoeld is, namelijk plassen en poepen.
Na bijna een maand op St. Lucia, zijn we nu eindelijk weer onderweg. Het is heerlijk om weer te zeilen en ons weer te laten verassen door nieuwe kusten en mensen. Vandaag gaan we naar Wallilabou bay op St. Vincent. Deze baai is gebruikt voor de opnames van Pirates of the Caribbean, en veel van de gebruikte filmset is nog in tact. Reuze voor de jongens natuurlijk. Moeder Magda is 7 januari aan boord gekomen en ze heeft vandaag haar zeedoop. Ze weert zich kranig en met 9,5 knoop spuiten we naar St.Vincent.
8 opmerkingen:
Hoera! Gefeliciteerd met Imme's grote stap dat hij nu de pot op gaat.
Wat een mooi en wat een naar verhaal. Wij hebben ook een keer diefstal aan boord gehad dat betekende ook voor ons dat je je ineens een stuk minder veilig gaat voelen aan boord. Slijt wel weer met de tijd, geloof me.
Geniet nu met volle teugen van het Caribisch gebied, je hebt er ooh zo vele mooie eilanden en baaien waar het heerlijk toeven is vooral tijdens de winter op het Noordelijke Halfrond.
Hebben jullie nog een mooie transatlantische tekening voor ons kunnen maken of is dat er bij ingeschoten?
Behouden vaart,
René & Kees
Dag lieve allemaal,
wat hebben we met jullie meegeleefd en ook gegriezeld na het grote inbraak-verhaal! Nine heeft aan iedere voorbijganger in Bloemendaal het verhaal verteld; ook alle families van haar (lunch) vriendinnetjes zijn goed gebreefed! Op deze dinsdagmiddag kijk ik vanuit kantoor (ooohhhh!) naar een druilerig VU-ziekenhuis. FFF wat anders dan jullie tropische plaatjes! Wij hebben dus ook veel water, vanmiddag een visje gegeten bij de lunch, die grote teen van mij zit ook niet lekker en Joep klust zich gek (aan de nieuwe praktijk); kortom: the ultimate sharing!!
Nog een poging gewaagd om te skypen maar dit programma kon mijn computerkwaliteiten niet aan!
liefs van ons allemaal,
familie Rieter
Jammer, wat een nare ervaring! Gelukkig is er niets anders gebeurd.Je gevoel van veiligheid op je eigen schip is nu even weg, maar komt in deze mooie zonnige omgeving oppervlakkig wel terug!Gelukkig zijjn jullie hier nu niet, het stormd (ik geloof windkracht 9!In ieder geval sterkte met alles,
Hartelijke groeten ook aan moeder Magda(pet af!!!!)
Liefs,
tante Annelies
Lieve kinderen, Ik weet niet wat er allemal in je gestolen verslag heeft gestaan, maar middels deze opdate geef je "in a nutshell "toch alle gevoelens en ervaringen weer.Wij wachten met spanning op onze reis naar de Caribian. Geniet, en wees voorzichtig!
Liefs van Papa en Mama
Ok, we hebben alle 133 foto's bekeken en kregen zelfs als notoire non-zeilers zin om erbij te zijn; wat een pracht allemaal en wat een stralende ogen en Harten !! Is het steeds dezelfde vis op al die foto's en is de zee echt zo mooi blauw (vraagt Gilles)en komt Elske bij terugkeer nou in groep 3 of groep 4 (vraagt Joes) en hebben jullie nooit storm gehad (vraagt Fleur)?? En Dieuwertje is nog steeds erg sip dat jullie mooie verhalen zijn gestolen.(hoewel die tegenslag voor haar relatief nog meeviel, omdat ze eerst van een kindje op het schoolplein had begrepen (en dat vervolgens was gaan rondbazuinen)dat de hele boot was gestolen.....
We kijken uit naar de volgende fotosessie; geniet van alles, het gaat allemaal zo snel voorbij....
Veel liefs van didine peter gilles dieuwertje joes en fleur
Ha, grappig dat de tamtam ook werkt op zo'n grote afstand: het verhaal van de diefstal was hier in de kerstvakantie ook al gesprek van de dag. Heerlijk trouwens, die vakantie: circus Renz, schaatsen, weekendje Rotterdam, klein geluk maar o zo fijn! Maar nu: de kerstboom weg, de wekker weer gezet: de hele familie weer in het gareel. Helaas..
Levi (en de rest van de klas) is begonnen aan de zoektocht naar een middelbare school. Het ECL is goed gevallen bij de heren, volgende week een proefles op het Sancta. To be continued..(ps: Levi heeft op de weblog van Robin een reaktie geplaats bij een oud bericht, hopelijk is dat nog na te lezen)
Tjee, dan zit ik achter de computer en denk: ik zal Annemiek even bijpraten over onze lotgevallen en dan ben ik nu al weer uitverteld..Shocking, hoe alles altijd hetzelfde blijft hier en hoe weinig vermeldenswaardigs er feitelijk gebeurt. Ook grappig dat die routine in het dagelijkse leven kennelijk wel veel gespreksstof blijft opleveren: gister weer uren nageborreld na de tennis..Tja Annemiek: daar moet je gewoon bij zijn! Volgend jaar weer he?
Liefs voor jullie allen, Sabine (en natuurlijk ook van de rest van de familie)
Zelfs in Australia worden jullie op de voet (nou ja) gevolgd. Wij hopen dat Magd een heerlijke tijd tegemoet gaat en niet zeeziek wordt. Hier alles goed en heet, heet, heet. Wij snakken naar REGEN. Goede vaart en wij blijven jullie avonturen volgen.
Wat goed om te horen dat alles weer vaart! Hier is het als altijd: van winter niets te merken...De kinderen hebben net hun middelbare schoolweken achter de rug, met overvolle tassen naar school en iedere dag een berg huiswerk. Dat was, zeg maar, even wennen. Ze zijn nu ook naar heel veel scholen geweest, 1e stap gezet naar kiezen. Verder waart hier plotseling het verhaal van loten rond, maar Robin is ingeschreven toch op Stedelijk??
Het is hier echt typisch januari-achtig, waarin je liever het uitzicht op een caribisch eiland zou hebben!
Liefs van ons E&O&S
Een reactie posten