Een zachte landing

De aankomst in Essaouira is spannend. Het is donker en de situatie is onoverzichtelijk, afgemeerde vissersschepen bakboord, reddingsboot stuurboord en vlak voor ons een werf met een boothelling. Om ons heen varen vissersboten die ook af willen meren en degene die al afgemeerd zijn laten hun motoren vol aan staan. Dit zorgt voor sterke stromingen. We worden hier door gegrepen en ik heb een déjà vu; gierende motor, en een schip dat onbestuurbaar lijkt. Gelukkig hadden we aan alle kanten stootwillen gehangen en landen we zonder schade tegen een visserschip. Als het iets rustiger is maken we los en meren we af naast de reddingsboot. Dat mag hier zolang je maar aan boord bent. Ik vind het inmiddels allemaal best.
De kapitein van een rondvaart boot vindt dat hij onmisbare hulp heeft geleverd en wil heel graag een geschenk. Jan zit bij de douane en Sjors en ik proberen hem sigaretten te geven. Dit is niet de bedoeling, hij vraagt of we sterke drank bij ons hebben. Hij gelooft niet dat dit niet het geval is en uiteindelijk maken we hem blij met de kook whisky. Zijn buren worden hier minder blij van want in opperste dronkenschap heeft hij diezelfde nacht nog zijn schip geprobeerd blauw te verven en daarbij ook de steiger en loopplank meegenomen.
Wij worden om 5.30 uur gewekt omdat de reddingsboot weg moet. Niet om mensen te redden maar om mee te doen aan een film. Wij hebben het inmiddels zo gehad dat we besluiten om voor anker te gaan.



Pieter heeft met sponsering van Jan (oh wat heeft hij hier spijt van) een Djembe gekocht. Met veel enthousiasme maar weinig kennis trommelt Piet de hele dag.



Als Jan met Imme op een van zijn wandelingen in Essaouira is vraagt hij aan een stel muzikanten om op de boot les te komen geven. Later blijkt dat het niet zomaar straat muzikanten zijn maar dat ze regelmatig in Paradiso optreden. Groot is onze verassing als Jan met Imme, drie trommels twee mannen en een jongen, met de dinghy bij de boot komt. Het wordt een geweldige middag en alles staat op video dus Pieter heeft voorlopig oefenmateriaal genoeg.





We hebben een heel mooie tijd in Marokko gehad. Ik vond het heel bijzonder zo door een land en haar inwoners verrast te kunnen worden. Het zou heel leerzaam zijn voor een aantal mensen om eens in dit land een kijkje te gaan nemen.
Door een harde Noorden wind wordt het ankeren steeds oncomfortabeler en we zijn dan ook blij als Bastiaan aan boord komt en we de baai op 31 oktober kunnen verlaten.