Huisdier

Het leuke van reizen is dat je allerlei bijzondere mensen ontmoet. Iedereen is onderweg met een eigen reden, doel en verhaal. Typerend voor de ontmoetingen die je hebt als je op reis bent is dat je een aantal stappen overslaat bij de kennismaking. Je begint al snel een gesprek wat echt ergens over gaat. Misschien is dit omdat je weet dat je weer verder gaat en dus geen tijd hebt voor allerlei aftastende bewegingen.
In Ceuta ontmoetten wij Belgische collega reizigers, Roeland en Ann. Zij reizen samen met hun hond Chivas en sinds Ceuta ook met hun twee vogels Suske en Wiske. Ik was op slag verliefd en vanaf dat moment bezig met het voorkoken bij Jan dat er bij ons ook wel eens twee vogels zouden kunnen komen aanvliegen. In Tanger is het zo ver. In de medina verkopen ze dieren en ook veel vogels. Barbara, de kinderen en ik gaan op zoek naar een geschikt huis voor de dieren. We vinden een vogelkooi uit een sprookje van duizend en een nacht en na stevige onderhandelingen worden wij de trotse eigenaar van de kooi. Minder goed gaat het in de dierenwinkel. Ze zagen al snel dat wij een vogelkooi bij ons hadden en de smekende blikken van de kinderen hielpen ook niet echt bij de onderhandelingen. We betalen een bedrag waar een Marokkaanse familie en week van kan leven en stappen dolgelukkig de winkel uit. Nu moeten we het nog aan Kapitein 1 vertellen….